در اواخر نشست خبری روز دوشنبه، خبرنگاری به «کارولین لیویت»، سخنگوی کاخ سفید، یادآوری کرد که پاپ لئو چهاردهم در سخنان خود به مناسبت «یکشنبه نخل»، اعلام کرده است که خداوند «به دعای کسانی که جنگ به راه میاندازند، گوش نمیدهد.» پیشوای کاتولیکهای جهان با استناد به بخشی از کتاب مقدس افزود: «حتی اگر دعاهای بسیار کنید، گوش نخواهم داد؛ چرا که دستان شما پر از خون است.»
لیویت در پاسخ به واکنش پاپ گفت: «فکر نمیکنم هیچ ایرادی داشته باشد که رهبران نظامی ما یا رئیسجمهور از مردم آمریکا بخواهند برای نیروهای مسلح و کسانی که در خارج از کشور خدمت میکنند، دعا کنند.»
البته بخشی از مشکل اینجاست که هیچ شخصیت سیاسی برجستهای استدلال نکرده که دعا برای نظامیان ایرادی دارد. اما نکته اصلی این است که برخی پا را بسیار فراتر از فراخوان عمومی برای دعا گذاشتهاند.
به عنوان نمونه، پیت هگست، وزیر جنگ را در نظر بگیرید. روزنامه «واشینگتن پست» در اوایل این هفته گزارش داد: «به گفته چندین مقام عالیرتبه سابق نظامی و کارشناسان حقوق و مذهب، هنجارهای دیرینه ارتش توسط کارزار تبلیغاتی مسیحی پیت هگست در حال زیر و رو شدن است. آنها میگویند این رویکرد جدید به جای تقویت انسجام از طریق اعتلای معنویِ جهانشمول، قانون اساسی را نقض کرده و پیوندهای احترام متقابل میان نیروها را — که بهویژه در زمان جنگ حیاتی است — تضعیف میکند.»
دامنه استقبالِ این رئیسِ جنجالی پنتاگون از ناسیونالیسم مسیحی بسیار گسترده است. هگست در ماههای اخیر اقدامات زیر را انجام داده است:
- برگزاری مراسم دعای مسیحی در سالن اجتماعات پنتاگون؛
- دعوت از چهرههای رادیکال ناسیونالیست مسیحی برای سخنرانی در مراسمهای رسمی دعا؛
- استفاده از شبکههای اجتماعی برای ترویج پیامهایی که القا میکنند ایمان او باید بر سایر سنتهای مذهبی غلبه داشته باشد؛
- استدلال در یک نشست خبری رسمی مبنی بر اینکه آمریکاییها باید زانو زده و «به نام عیسی مسیح» دعا کنند؛ او در همان نشست به قرائت کتب مقدس نیز پرداخت.
هگست هفته گذشته در رویدادی، ماجرا را به سطح جدیدی برد؛ زمانی که دعا کرد نیروهای آمریکایی «خشونتی کوبنده بر کسانی که شایسته هیچ رحم و مروتی نیستند» اعمال کنند. وی افزود: «ما این چیزها را با اطمینانی جسورانه و به نام مقتدر و قدرتمند عیسی مسیح طلب میکنیم.»
بدیهی است که هگست مانند هر آمریکایی دیگر آزاد است که مطابق میل خود عبادت کند یا نکند. دینداری او مسئله شخصی خودش است. اما همانطور که در هفتههای اخیر روشن شده، وزیر جنگ صرفاً در حال عمل به باورهای قلبیاش نیست؛ او در حال پاک کردن مرز میان کلیسا و دولت (موضوع متمم اول قانون اساسی) و گنجاندن ناسیونالیسم مسیحی در پیامهای جنگی خود به شیوهای است که در تاریخ آمریکا بیسابقه بوده است.
سرهنگ بازنشسته ارتش، لری ویلکرسون — که در دوران ریاست کالین پاول بر ستاد مشترک ارتش و وزارت خارجه، رئیس دفتر او بود — به واشینگتن پست گفت: «ارتش آمریکا مسیری طولانی از انصاف، عدالت و برابری را در رابطه با مذهب طی کرده بود و این کار را به شکلی واقعاً تحسینبرانگیز انجام میداد؛ تا به امروز.»
«گرگ سارجنت» از نشریه «نیو ریپابلیک» نیز در گزارشی مرتبط نوشت: «اگر هگست واقعاً معتقد است جنگ او علیه ایران مطابق با درک او از قوانین کتاب مقدس — یعنی بالاترین مرجع قدرت — در حال پیش رفتن است، پس جای تعجب نیست که چرا او تمام محدودیتهای دستوپاگیرِ سکولار را برای خود غیرالزامآور میبیند. از نظر او، حداکثر خشونت و کشتار دشمنی که به درگاه خدا فریاد میزند اما (برخلاف هگست) پاسخی دریافت نمیکند، امری کاملاً پسندیده است.»
سناتور دموکرات «مارک کلی» از آریزونا که خود سابقه پروازهای رزمی بسیاری دارد، به من گفت: «این شیوهای نیست که کسی که ادعای خداترسی و مذهبی بودن دارد، باید فکر کند. جنگ برای هر انسانی یک موضوع پیچیده اخلاقی است. هر جنگجوی جدی با این چالش دستوپنجه نرم میکند.» کلی افزود اگر با این مسائل کلنجار نرویم، «خودمان را گم خواهیم کرد.»
در چشمانداز پیش رو، گزینههای محدودی برای متوقف کردن تبلیغات علنی ناسیونالیسم مسیحی توسط وزیر جنگ وجود دارد — مگر اینکه دونالد ترامپ مداخله کند که بسیار بعید به نظر میرسد. با این حال، منتقدان هگست نیز ناتوان نیستند. برعکس، برخی از سیاستهای رئیس پنتاگون در ترویج مذهب، همین حالا منجر به طرح شکایتهای قضایی شده است که میتواند دری را به سوی محدودیتهای قانونیِ اعمالشده از طرف دادگاه باز کند. این فضا را به دقت زیر نظر داشته باشید.[1]
[1] ms.now/rachel-maddow-show/maddowblog/hegseths-unprecedented-embrace-of-christian-nationalism-sparks-backlash
