باورهای مذهبی «پیت هگست»، وزیر جنگ آمریکا، حتی پیش از جلسات تأیید صلاحیت او در ژانویه ۲۰۲۵، توجهات بسیاری را به خود جلب کرد. او عضو «کلیساهای انجیلی اصلاحشده» (CREC) است؛ جنبشی که تحت تأثیر جریان «بازسازی مسیحی» (Christian Reconstructionism) در قرن بیستم شکل گرفته است.
بسیاری از رهبران CREC خواستار اجرای قوانین کتابمقدس و ایجاد یک حکومت تئوکراتیک (دینسالار) بر پایه ساختار پدرسالاری مسیحی هستند. حکومتهای تئوکراتیک بر اساس قوانین مذهبی اداره میشوند که در مورد CREC، این به معنای تفسیری فوقمحافظهکارانه از مسیحیت است. طبق وبسایت این سازمان، آنها بیش از ۱۶۰ کلیسا و محفل مذهبی در آمریکای شمالی، اروپا، آسیا و آمریکای جنوبی دارند.
استفاده هگست از ادبیات و دعاهای مذهبی در جایگاه وزیر جنگ، پرسشهای جدی را برانگیخته است. او در ۲۵ مارس ۲۰۲۶، در جریان جنگ فعلی با ایران، در یک مراسم دعا گفت: «بگذارید هر گلولهای نشانگاه خود را علیه دشمنانِ عدالت و ملت بزرگ ما بیابد.» وی افزود: «به آنها در هر تصمیم حکمت، در آزمون پیشرو استقامت، وحدتی ناگسستنی و خشونتی خردکننده علیه کسانی که سزاوار هیچ رحم و مروتی نیستند، عطا کن.»
CREC چیست؟
این سازمان شبکهای جهانی از کلیساهاست که با «داگ ویلسون»، کشیش و بنیانگذار «کلیسای مسیح» (Christ Church) در مسکو (ایالت آیداهو)، پیوند تنگاتنگی دارد. این کلیسا به عنوان مقر اصلی این فرقه عمل میکند. ویلسون که در سال ۱۹۹۸ این شبکه را تأسیس کرد، چهره اصلی آن محسوب میشود.
نهادهایی چون «مدارس لوگوس»، «انتشارات کانون» و «کالج نیو سنت اندروز»، همگی تحت مدیریت ویلسون، مروج این دیدگاه هستند که مسیحیان در یک «جنگ» دائمی با جامعه سکولار قرار دارند. اگرچه ویلسون کشیشِ شخصی هگست نیست، اما تأثیرگذارترین صدای این جریان است و هگست در فوریه ۲۰۲۶ از او خواست تا در پنتاگون مراسم دعا برگزار کند. ویلسون در آنجا به نظامیان گفت: «اگر نام عیسی مسیح را بر خود دارید، هیچ زرهی برتر از آن نیست؛ تمام تیمهای تحقیق و توسعه شیطان هم نمیتوانند چیزی برای نفوذ در آن بسازند.» به عبارت دیگر، او امنیت نظامیان را به ایمان مسیحی گره زد و دشمنان آنها را «عوامل شیطان» نامید.
دکترین و جدایی دین از سیاست
الهیات CREC بر این باور است که قانون اساسی آمریکا لزوماً به جدایی دین از سیاست حکم نمیکند. «جولی اینگرسول»، پژوهشگر ادیان، میگوید در این جامعه مذهبی «هیچ تمایزی میان مسائل دینی و سیاسی وجود ندارد». از نظر ویلسون، تنها مسیحیان (و نه هیچ گروه دیگر) صلاحیت تصدی مناصب سیاسی در ایالات متحده را دارند.
«متیو تیلور»، دیگر پژوهشگر این حوزه، میگوید: «آنها معتقدند کلیسا باید در جهان “جنگجو” باشد و به نوعی جهان را فتح کند.» این جریان از روش «کاشت کلیسا» (Church Planting) برای گسترش شبکه خود استفاده میکند که نیازی به بدنه مدیریتی متمرکز ندارد و به سرعت در سراسر جهان تکثیر میشود.
جنجالها و مواضع هگست
سازمان CREC با جنجالهای متعددی روبروست؛ از جمله انتشار کتابی توسط ویلسون در سال ۱۹۹۶ که تصویری مثبت از بردهداری ارائه میداد و ادعا میکرد بردهداری باعث ایجاد «عاطفه میان نژادها» شده است. همچنین گزارشهایی از فرهنگ پدرسالاری افراطی و نادیده گرفتن سوءاستفادههای جنسی در این کلیسا منتشر شده است.
اقدامات هگست در سال ۲۰۲۵، از جمله ممنوعیت خدمت افراد ترنس در ارتش و حذف نام «هاروی میلک» (سیاستمدار همجنسگرای سابق) از یک کشتی نیروی دریایی، توجهات را بیش از پیش به پیوند او با CREC معطوف کرد.
ادبیات مذهبی در جنگ
هگست در توجیه مداخلات نظامی دولت ترامپ، مداوم از زبان مذهبی استفاده میکند. او در ۵ مارس ۲۰۲۶، مداخله در ونزوئلا و محاصره کوبا را با استناد به «هویت مشترک مسیحی» توجیه کرد.
اظهارات او درباره ایران نیز همسو با ارجاعات مکررش به جنگهای صلیبی در قرونوسطی است. هگست خالکوبیهایی با مضامین ناسیونالیسم مسیحی تندرو دارد؛ از جمله عبارت «Deus Vult» (خدا اینگونه میخواهد) که شعار جنگجویان صلیبی بود، کلمه عربی برای «کافر» و «صلیب اورشلیم». او همچنین کتابی با عنوان «جنگ صلیبی آمریکایی» منتشر کرده است.
او در توجیه استفاده از نیروی نظامی خردکننده در ایران گفت: «ما در حال جنگ با متعصبان مذهبی هستیم که به دنبال سلاح هستهای برای ایجاد یک آرمگدونِ مذهبی هستند.» تا زمانی که هگست در رأس وزارت دفاع باقی بماند، وابستگی او به CREC کلیدی برای درک نحوه مدیریت درگیریها در داخل و خارج از آمریکا خواهد بود.[1]
[1] theconversation.com/what-is-crec-and-how-does-it-shape-pete-hegseths-religious-rhetoric-279637
