در حالی که تحولات بسیار مهمی در منطقه در جریان است، از جمله جنگ میان آمریکا و اسرائیل با ایران، ترور و شهادت رهبر جمهوری اسلامی ایران، و تحولات بعدی در ساختار رهبری، انتظار میرفت نهادهای دینی جهان اسلام نسبت به چنین رخدادهایی موضعی روشن و اخلاقی اتخاذ کنند. با این حال، سازمان دیانت ترکیه تا کنون سکوتی قابل توجه و پرسشبرانگیز در قبال این وقایع اختیار کرده است.
این سکوت از آن جهت معنادار تلقی میشود که دیانت در بسیاری از مسائل بینالمللی جهان اسلام، از جمله تحولات مربوط به فلسطین، یا برخی بحرانهای انسانی، معمولاً با صدور بیانیهها، خطبههای جمعه و مواضع رسمی وارد میدان میشود. بنابراین عدم واکنش نسبت به رخدادهایی که به طور مستقیم یک کشور مسلمان و یکی از مهمترین رهبران دینی شیعه را درگیر کرده است، برای بسیاری از ناظران پرسشبرانگیز است.
این سکوت میتواند ریشه در ملاحظات ژئوپلیتیکی و موازنههای سیاسی داشته باشد. ترکیه در سالهای اخیر تلاش کرده روابط خود را با کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس تقویت کند؛ کشورهایی که میزبان پایگاههای نظامی ایالات متحده هستند و در شرایط کنونی، ایران در پاسخ به عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل، برخی از این پایگاهها را هدف حملات خود قرار داده است. از این منظر، دیانت گمان میکند اتخاذ موضعی صریح در حمایت از ایران یا محکومیت حملات میتواند روابط آنکارا با این کشورها را تحت تأثیر قرار دهد. روشن است که سکوت نهادهای دینی در بزنگاههای تاریخی میتواند به اندازه سخن گفتن آنها معنادار باشد و مورد قضاوت افکار عمومی قرار گیرد.
