یادداشت | شفیق‌الرحمن؛ از سوسیالیسم تا رهبری جماعت اسلامی در بنگلادش

شفیق‌الرحمن، پزشک و سیاست‌مدار اسلام‌گرای بنگلادشی که پس از انتخاب شدن به‌عنوان امیر حزب جماعت اسلامی برای سومین دوره تا سال ۲۰۲۸، رهبری این حزب را در انتخابات پارلمانی مقرر در فوریه ۲۰۲۶ بر عهده دارد.

شفیق‌الرحمن، پزشک و سیاست‌مدار اسلام‌گرای بنگلادشی که پس از انتخاب شدن به‌عنوان امیر حزب جماعت اسلامی برای سومین دوره تا سال ۲۰۲۸، رهبری این حزب را در انتخابات پارلمانی مقرر در فوریه ۲۰۲۶ بر عهده دارد. شفیق‌الرحمن محمد ابرو میا در ۳۱ اکتبر ۱۹۵۸ در شهر مولوی‌بازار در شمال‌شرق بنگلادش متولد شد. او با پزشک، امینه بیگم، ازدواج کرده و دارای دو دختر و یک پسر است و همه اعضای این خانواده در حوزه پزشکی فعالیت می‌کنند. شفیق‌الرحمن دوره تحصیلات متوسطه اول را در سال ۱۹۷۴ در مدرسه برامشال به پایان رساند و سپس در سال ۱۹۷۶ دوره متوسطه دوم را در مدرسه مراری چاند گذراند. او از کالج پزشکی سیلهت فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۳ مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی دریافت کرد.

شفیق‌الرحمن فعالیت سیاسی خود را در سال ۱۹۷۳ در چارچوب سازمان دانشجویی «جاشد» وابسته به حزب سوسیالیسم ملی آغاز کرد؛ حزبی که از حزب لیگ عوامی به رهبری شیخ مجیب‌الرحمن منشعب شده بود. در سال ۱۹۷۷، شفیق‌الرحمن به انجمن دانشجویان اسلامی وابسته به حزب جماعت اسلامی پیوست و در دوران تحصیل در دانشکده پزشکی، به سمت رهبر این انجمن در شاخه شهر سیلهت منصوب شد. پس از فعالیت در انجمن، او در سال ۱۹۸۴ به صفوف حزب جماعت اسلامی پیوست تا فعالیت‌های دینی و سیاسی خود را ادامه دهد و بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ سمت دبیر حزب در شاخه منطقه سیلهت را بر عهده داشت. سپس با طی مراتب تشکیلاتی، در سال ۱۹۹۸ به‌عنوان امیر شاخه حزب در همان منطقه منصوب شد.

در سطح ملی، او در سال ۲۰۱۰ سمت معاون دبیرکل حزب را بر عهده گرفت و از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ به‌عنوان سرپرست دبیرکل فعالیت کرد. سپس از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ دبیرکل حزب بود. شفیق‌الرحمن در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۸ از حوزه انتخابیه داکا۱۵ نامزد شد و به مقام دوم دست یافت، اما موفق به کسب کرسی در پارلمان نشد. پس از بیش از چهار دهه فعالیت در حزب جماعت اسلامی و شاخه دانشجویی آن، وی در یک انتخابات محرمانه در نوامبر ۲۰۱۹ به‌عنوان امیر حزب انتخاب شد.

در دوران حاکمیت حزب لیگ عوامی به رهبری شیخ حسینه واجد، که بعدها از قدرت کناره‌گیری کرد و به هند رفت، شفیق‌الرحمن چندین بار بازداشت شد که آخرین مورد آن در دسامبر ۲۰۲۲ بود؛ آن هم به اتهام ارتباطات ادعایی با «جماعة الأنصار در شرق هند» که به‌عنوان یک گروه افراطی طبقه‌بندی شده است. او پس از گذراندن حدود ۱۵ ماه در زندان، در مارس ۲۰۲۴ آزاد شد.

شفیق‌الرحمن علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و دینی، در عرصه اجتماعی نیز فعال بوده و از طریق عضویت در شماری از نهادهای اجتماعی از جمله جمعیت هلال احمر بنگلادش، انجمن پزشکی بنگلادش و اتاق بازرگانی و صنایع سیلهت به فعالیت پرداخته است.

انتخابات پارلمانی ۲۰۲۶

شفیق‌الرحمن بار دیگر برای سومین دوره تا سال ۲۰۲۸ به‌عنوان امیر حزب جماعت اسلامی انتخاب شد تا رهبری این حزب را در انتخابات پارلمانی مقرر در فوریه ۲۰۲۶ بر عهده داشته باشد. او در جریان کارزار انتخاباتی خود، پس از اظهاراتی که در گفت‌وگو با شبکه الجزیره انگلیسی بیان کرد و در آن از نبود رهبر زن در رأس حزب جماعت اسلامی دفاع نمود، جنجال گسترده‌ای در کشور برانگیخت[1]


[1] aja.ws/y1a1er

نوشته های مرتبط

منشورات ذات صلة

Related posts

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب

أحدث المحتوى

Latest News

پربحث ترین مطالب

المحتوى الأكثر مناقشة

The Most Discussed

پیمایش به بالا