الازهر مصر سهشنبه، ۴ مارس ۲۰۲۶، خواستار توقف فوری جنگ در منطقه شد و همزمان مخالفت خود را با نقض حاکمیت کشورهای عربی اعلام کرد. در بیانیهای که در صفحه رسمی این دانشگاه منتشر شد، آمده است: «ما خواستار توقف فوری جنگ در منطقه و جلوگیری از ریخته شدن خون بیگناهان هستیم.» این دانشگاه همچنین مخالفت و انزجار خود را از نقض حاکمیت کشورهای عربی، تجاوز به سرزمینها و منابع آنها و ایجاد رعب و وحشت در میان مردم امن این کشورها اعلام کرد.
این نهاد خواستار توقف فوری این تجاوز شد و تأکید نمود که این حمله از نظر اخلاق، دین و قانون مردود است، هرچند هر گونه توجیه، بهانه یا دلیل ارائه شود. دانشگاه الازهر بار دیگر از جامعه بینالمللی خواست برای برقرار کردن صلح در خاورمیانه مداخله کند، از گسترش درگیریها جلوگیری نماید و تصمیمی قاطع و فوری برای خاموش کردن آتش جنگهایی که جان غیرنظامیان بیگناه را میگیرد، اتخاذ نماید.
بیانیه اخیر الازهر درباره جنگ در منطقه، پرسشهای جدی برمیانگیزد. این نهاد در موضعگیری خود تنها از «نقض حاکمیت کشورهای عربی» سخن گفته و خواستار توقف جنگ شده است، اما هیچ اشارهای به کشتار کودکان و غیرنظامیان ایرانی و نقش آمریکا در این جنایتها نکرده و حتی کمترین محکومیتی در خصوص حمله کفار به بلاد اسلامی نیز دیده نمیشود.
این رویکرد بیش از هر چیز نشان میدهد که معیار الازهر در این بیانیه نه یک معیار دینی و انسانی فراگیر، بلکه معیاری قومی و عربی بوده است. اگر الازهر خود را یک نهاد دینی میداند، انتظار میرود در برابر ریخته شدن خون بیگناهان، فارغ از ملیت و زبان و قومیت آنان، موضعی روشن و عادلانه بگیرد. اما وقتی تنها از «کشورهای عربی» سخن گفته میشود و رنج دیگر ملتها نادیده گرفته میشود، این پرسش به صورت جدی مطرح میشود که چرا یک نهاد دینی به جای معیار اسلامی، با معیار قومی و عربی سخن میگوید. در منطق دینی، جان مسلمانان ارزش یکسان دارد و مظلوم، صرفنظر از تبار و زبان، شایسته دفاع و حمایت است. از همین رو، چنین موضعی این شائبه را تقویت میکند که الازهر در این مسئله به جای پایبندی به اصول دینی، گرفتار نگاه قومی شده است؛ نگاهی که با رسالت یک نهاد دینی جهانی همخوانی ندارد.[1]
[1] syaaq.com/36370
