آیتالله سید علی رضوی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۲۸۴ هجری شمسی در شهر لکهنو دیده به جهان گشود. پدر ایشان، باقرالعلوم آیتالله سید محمدباقر رضوی، از علمای بزرگ و برجسته زمان خود بود.
آیتالله سید علی تحصیلات مقدماتی را نزد علمای خاندان خود فرا گرفت. سپس وارد مدرسه سلطانالمدارس شد و از محضر استادان برجسته آنجا بهره برد و موفق به دریافت مدرک صدرالافاضل شد. پس از پایان تحصیلات در سلطانالمدارس، برای ادامه تحصیل در سطوح عالی راهی عراق شد و در حوزههای علمیه نجف اشرف و کربلا از محضر علما و فقهای بزرگ بهره برد.
از جمله استادان وی میتوان به باقرالعلوم آیتالله سید محمدباقر رضوی، آیتالله سید محمدهادی رضوی، آیتالله سید ابوالحسن موسوی اصفهانی، آیتالله شیخ ضیاءالدین عراقی، علامه شیخ محمدکاظم شیرازی، علامه شیخ ابراهیم رشتی، آیتالله شیخ عبدالحسین رشتی، آیتالله سید محسن امین عاملی و علامه شیخ هادی آلکاشفالغطاء اشاره کرد.
علمای نجف اشرف به ایشان اجازه اجتهاد و اجازه نقل روایت اعطا کردند. از جمله آیتالله ضیاءالدین عراقی، آیتالله هادی آلکاشفالغطاء، آیتالله محمدکاظم شیرازی و آیتالله ابراهیم رشتی، اجازه اجتهاد و آیتالله عبدالحسین رشتی، آیتالله ابوالحسن موسوی اصفهانی و آیتالله سید محسن امین عاملی، اجازه نقل روایت به ایشان عطا کردند.
پس از بازگشت از عراق به وطن، در مدرسه سلطانالمدارس به تدریس سطوح عالی حوزوی پرداخت. برای طلاب دوره صدرالافاضل، نهجالبلاغه و دیوان حماسه تدریس میکرد.
نادرهالزمان، علامه ابنحسن نونهروی، به شاگردان خود توصیه میکرد برای فراگیری بهتر نهجالبلاغه نزد آیتالله سید علی رضوی بروند؛ زیرا در آن زمان کمتر کسی به اندازه ایشان بر نهجالبلاغه تسلط داشت. بزرگان دیگری همچون سید ظفرالحسن و دیگر علما نیز چنین توصیهای داشتند.
وی بر زبان و ادبیات عرب تسلط کامل داشتند و اشعار فراوانی از شاعران عربزبان را از حفظ بودند. خود نیز به زبان عربی شعر میسرودند و هنگام تدریس ادبیات عرب، از اشعار عربی برای آموزش طلاب استفاده میکرد.
هر سال در ۲۲ شعبان، در منزل حجتالاسلام والمسلمین سید محمد صالح، مراسم جشن میلاد حضرت ولیعصر(عج) برگزار میشد و در آن اشعار و قصیدههایی به زبانهای اردو و عربی خوانده میشد. در یکی از این مراسم، آیتالله سید علی قصیدهای به زبان عربی قرائت کردند و پس از ایشان، دیگر شاعران عربیسرا از خواندن اشعار خود منصرف شدند.
وی افزون بر زبان و ادبیات عرب، در علوم دیگری همچون فقه، اصول، علوم نقلی و علوم عقلی نیز مهارت فراوان داشت. آیتالله سید علی نگارش شرحی بر کفایةالاصول را به زبان عربی آغاز کردند؛ اما به دلیل مشغلههای فراوان موفق به تکمیل آن نشد.
آیتالله سید علی رضوی حدود چهل سال در سلطانالمدارس به تدریس پرداختند و شاگردان بسیاری تربیت کرد. از مهمترین شاگردان ایشان میتوان به آیتالله سید محسن نواب، آیتالله سید محمدجعفر رضوی، حجتالاسلام والمسلمین سید شبیهالحسن نونهروی، حجتالاسلام والمسلمین سید محمدباقر صدرالافاضل، حجتالاسلام والمسلمین سید نجمالحسن رضوی کراروی، حجتالاسلام والمسلمین میرزا محمدعالم، حجتالاسلام والمسلمین مرتضی حسین فاضل لکهنوی، حجتالاسلام والمسلمین سید محمدتقی رضوی (آلباقرالعلوم) و حکیم امت، حجتالاسلام والمسلمین دکتر سید کلب صادق نقوی اشاره کرد.
در سال ۱۳۵۴ هجری شمسی، برادر بزرگتر ایشان، آیتالله سید محمد رضوی، دار فانی را وداع گفت. پس از آن، مدیریت مدرسه سلطانالمدارس بر عهده آیتالله سید علی رضوی قرار گرفت و ایشان از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۴ هجری شمسی این مسئولیت را بر عهده داشت.
آیتالله سید علی پس از اقامه نماز ظهر و عصر به منزل بازمیگشت و اندکی استراحت میکرد. پس از آن، طلاب برای فراگیری درس به منزل وی میآمدند. منزل این عالم ربانی در ساعات بعدازظهر عملاً به مدرسهای تبدیل میشد و تمام تلاش و اهتمام وی بر تربیت شایسته طلاب متمرکز بود.
وی افزون بر مدیریت و تدریس در سلطانالمدارس، به عنوان ممتحن در مدرسه الواعظین و دانشکده عربی شیعه نیز به خدمت علمی میپرداختند.
آیتالله سید علی رضوی هر سال در ماه مبارک رمضان برای تبلیغ به اللهآباد میرفتند و در مواقعی که صفوةالعلما سید کلب عابد در محل حضور نداشت، به جای ایشان در مسجد شاهی آصفی، به عنوان امام جماعت و امام جمعه اقامه نماز میکردند و خطبههای نماز جمعه را ایراد مینمودند.
وی با وجود همه مشغلههای دینی، آموزشی و تبلیغی، هرگز از مسائل اجتماعی و مشکلات مردم غافل نبودند. مدتی نیز به عنوان معاون مجلس علمای شیعه فعالیت کردند و در دفاع از حفظ سنتهای عزاداری، همراه با دیگر علما و مؤمنان، حتی به زندان رفتند.
آیتالله سید علی رضوی نهتنها نزد علما و مردم هند، بلکه در میان علمای ایران و عراق نیز از احترام و جایگاه ویژهای برخوردار بودند. هنگامی که آیتالله هاشمی رفسنجانی برای نخستین بار به لکهنو سفر کردند، برای دیدار با آیتالله سید علی رضوی به منزل ایشان رفتند.
سید علی رضوی زندگی بسیار سادهای داشتند و همواره در کمک به نیازمندان و مستمندان پیشقدم بودند و با وجود مشغلههای فراوان، موفق شدند صحیفه سجادیه امام زینالعابدین(ع) را به زبان اردو ترجمه کند و همچنین ترجمهای روان و شیوا از دعای سمات به رشته تحریر درآورند.
آیتالله سید علی رضوی با دخترعموی خود، دختر هادیالملة آیتالله سید محمدهادی رضوی، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، سه پسر و سه دختر بود. پسران ایشان عبارتاند از: حجتالاسلام والمسلمین سید محمدعباس کربلایی، حجتالاسلام والمسلمین سید حیدرعباس و حجتالاسلام والمسلمین سید ظفرعباس.
سرانجام، این عالم ربانی و باعمل در تاریخ ۴ دی ۱۳۶۴ هجری شمسی در شهر لکهنو دعوت حق را لبیک گفت و پیکر این عالم فرهیخته در حسینیه غفرانمآب به خاک سپرده شد.
