در ماههای اخیر (به ویژه از اوت تا نوامبر ۲۰۲۵)، کره جنوبی تحت دولت جدید به رهبری رئیسجمهور لی جائهمیونگ (از حزب دموکرات، که به عنوان چپگرا و همفکر با سیاستهای نرمتر نسبت به کره شمالی توصیف میشود) شاهد موجی از اقدامات ادعایی علیه مسیحیان محافظهکار و مخالفان کمونیسم بوده است.
این اقدامات، که منتقدان آن را «سرکوب اقتدارگرایانه» و نشانهای از نفوذ کمونیستی میدانند، شامل دستگیری رهبران مذهبی، تعطیلی برنامههای پخش ضدکمونیستی، و برچسبزنی به سخنرانیهای مذهبی به عنوان «نفرتپراکنی» میشود.
کارشناسان مانند گوردون چانگ و نیوت گینگریچ این روند را «نابودی سیستماتیک مسیحیت» در یک متحد کلیدی آمریکا توصیف کردهاند و آن را نتیجه «راهپیمایی طولانی از طریق نهادها» (long march through the institutions) میدانند.
کشیش سون هیون-بو رهبر کلیسای Segero Presbyterian در بوسان، که کلیسایی با ۱۰,۰۰۰ عضو هفتگی دارد، در سپتامبر ۲۰۲۵ دستگیر شد. او به اتهام «نقض قوانین انتخابات عمومی» (مانند حمایت از نامزدهای محافظهکار در انتخابات ۲۰۲۱) و «نقض محدودیتهای کووید» بازداشت شد. پسرش، در برنامه Washington Watch توضیح داد که پدرش به دلیل مخالفت علنی با قوانین ضدتبعیض (که آن را «ضد کتاب مقدس» میداند)، همجنسگرایی، و «استبداد دموکراتها» هدف قرار گرفته است. او اکنون با ۱۶ پرونده قضایی روبرو است و منتقدان میگویند این دستگیری بخشی از کمپین علیه مسیحیان محافظهکار است که با دولت همخوانی ندارند.
هاک جا هان مون، رهبر فدراسیون خانواده برای صلح جهانی و اتحاد (مرتبط با کلیسای وحدت)، در ماههای اخیر دستگیر شد. این کلیسا به دلیل حمایت از حزب محافظهکار قدرت مردم (PPP) در انتخابات، تحت فشار قرار گرفته است.
کشیش لی یونگهون رهبر کلیسای Yoido Full Gospel (بزرگترین کلیسای پروتستان جهان با میلیونها عضو)، و کشیش جانگ هوان «بیلی» کیم مترجم سابق بیلی گراهام و رئیس شرکت پخش فر، نیز در دستگیریهای اخیر (اواخر اکتبر ۲۰۲۵) هدف قرار گرفتند. این رهبران به اتهام «حمایت از وضعیت اضطراری نظامی» رئیسجمهور سابق یون سوکیول (دسامبر ۲۰۲۴) متهم شدهاند، که منتقدان آن را بهانهای سیاسی میدانند.
دستگیریها بخشی از موج گستردهتری است که بیش از ۱۰ رهبر مسیحی را شامل میشود و برای اولین بار در تاریخ دموکراتیک کره جنوبی، شامل یورش به کلیساها میشود.
در سپتامبر ۲۰۲۵، دولت لی دستور داد ۸۰% از پخشهای رادیویی به سمت کره شمالی (که عمدتاً توسط ایستگاههای مسیحی اداره میشود) با بهانه «کاهش تنشهای بینکرهای»متوقف شد. همچنین، بلندگوهای مرزی که پیامهای ضدکمونیستی و مسیحی پخش میکردند، برداشته شد. کارشناسان میگویند این برنامهها تنها راه دسترسی ۴۰۰,۰۰۰ مسیحی مخفی در کره شمالی به انجیل است و توقف آنها ضربهای به تلاشهای تبشیر است.
سخنرانیهای مذهبی علیه کمونیسم (مانند اعتراض به نفوذ چین) اکنون به عنوان «سخنرانی نفرت» طبقهبندی میشود. گوردون چانگ این را نشانهای از «کمونیست بودن بیشتر» دولت لی نسبت به روسایجمهور چپ قبلی میداند. برای مثال، اعتراضات ضدکمونیستی در مرز DMZ (منطقه غیرنظامی) سرکوب شده و شرکتکنندگان به اتهام «تحریک تنش» بازداشت میشوند.
گروههای مسیحی بنیادگرا (که خود ضدکمونیست هستند) علیه «فرقهها» مانند کلیسای وحدت و Shincheonji اعتراض میکنند، اما دولت از این برای فشار بر مسیحیان محافظهکار استفاده میکند. گزارشها نشان میدهد صدها مورد «دپروگرمینگ» (شستشوی مغزی اجباری) سالانه رخ میدهد، و فعالان ضدفرقه با مقامات دولتی همکاری میکنند.
این سرکوب ریشه در تنشهای پس از جنگ سرد دارد، جایی که مسیحیان کره جنوبی (حدود ۱۶ میلیون نفر، عمدتاً پروتستان محافظهکار) به عنوان مخالفان سرسخت کمونیسم شناخته میشوند. جنگ کره (۱۹۵۰) بیش از ۱,۰۰۰ کلیسا را نابود کرد و مسیحیان را به سمت حمایت از رژیمهای ضدکمونیستی سوق داد. اکنون، با ادعای یون سوکیول مبنی بر «نفوذ کمونیستی در حزب مخالف»، مسیحیان محافظهکار متهم به «بیثباتی» میشوند.
دونالد ترامپ در ۲۵ اوت ۲۰۲۵، طی دیدار با لی جائهمیونگ در کاخ سفید، به «یورشهای وحشیانه به کلیساها» اعتراض کرد و آن را تهدیدی برای اتحاد آمریکا-کره دانست.[1]
[1] eitaa.com/koreanschool/1929
