پس از چهار دور رأیگیری، کاردینالها در ۸ مه ۲۰۲۵، رابرت فرانسیس پرووست را به عنوان پاپ انتخاب کردند. کالج کاردینالها مردی را انتخاب کرد که ریشه در سه قاره دارد و امید است بتواند وحدت را در کلیسا تجسم بخشیده و در عین حال دیدگاه اصلی پاپ قبلی را ادامه دهد. موضع پاپ لئو چهاردهم در برابر چالشهایی که کلیسای کاتولیک رومی با آنها مواجه است، چیست؟
وحدت کلیسا
تنها چند ساعت پس از انتخاب لئو بهعنوان دویست و شصت و هفتمین پاپ، از او بهعنوان یک «سازندهی پل» یاد شد؛ پاپی که در ادامهی مسیر پاپ فرانسیس گام برمیدارد، اما بدون آنکه مانند سلف خود موجب آزردگی سنتگرایان شود. به گفتهی پایگاه خبری کاتولیکی «کروکس»، او به داشتن «قضاوتی متین، توانایی بالا در گوش دادن» و نیز «بینیاز بودن از نمایشهای پرطمطراق برای جلب توجه» شناخته میشود. این گزارش افزوده است که او «از پاپ پیشین محتاطتر، عملگراتر و کمسروصداتر است».
در نخستین حضورش بر بالکن کلیسای سنپتر، او لباس رسمی پاپها را بر تن داشت؛ نشانهای که حاکی از رسمیتر بودن سبک او در مقایسه با فرانسیس است؛ کسی که در نخستین حضور عمومیاش تنها یک قبای سادهی سفید به تن کرده بود.
اگرچه انتظار میرود لئو در بسیاری از زمینهها مسیر فرانسیس را دنبال کند، اما احتمالاً این کار را با لحنی ملایمتر انجام خواهد داد. او در نخستین سخنان خود بهعنوان پاپ گفت: «ما باید کلیسایی باشیم که با هم کار میکنیم تا پل بسازیم و آغوشمان را گشوده نگاه داریم.» به نظر میرسد او بخواهد نمادی از وحدت بیشتر در کلیسا باشد.
با این حال، برخی کاردینالها و اسقفهای محافظهکار آمریکایی ممکن است از مواضع انتقادی او نسبت به دونالد ترامپ و تمایلش به مواضع فراگیر و پیشرو ناخشنود باشند. استیو بنن، از حامیان برجستهی ترامپ در میان کاتولیکها، لئو را «بدترین انتخاب برای کاتولیکهای حامی ماگا (MAGA)» خواند و او را «پاپ ضد ترامپ» نامید.
لئو که در دوران خدمتش در پرو با نام رابرت پرِووِست شناخته میشد، شهرتی بهعنوان نیرویی میانهرو در میان اسقفهای دارای گرایشهای ایدئولوژیک گوناگون کسب کرده بود. او برای حفظ انسجام میان جناحهای گوناگون کلیسای جهانی، به همین روحیه نیاز خواهد داشت.
عدالت اجتماعی، تغییرات اقلیمی و صلح
الگوی فکری لئو بر اولویت دادن به فقرا و حاشیهنشینان استوار است؛ درست مانند پاپ فرانسیس. او در رسانههای اجتماعی نسبت به سیاستهای سختگیرانهی مهاجرتی انتقاد کرده است. انتظار میرود در مقام پاپ، لحنش نرمتر از فرانسیس باشد، اما اولویتهای او را ادامه دهد و در پی بازگرداندن عقربههای زمان نباشد.
یکی از نشانهها، دیدگاه او دربارهی نقش اسقفهاست که در زمان ریاست بر دفتر نیرومند اسقفان واتیکان بیان کرد: «اسقف قرار نیست شاهزادهای کوچک باشد که در قلمرو خود نشسته، بلکه باید با فروتنی در کنار مردمی که خدمتشان میکند زندگی کند، با آنها همقدم باشد و با آنها رنج بکشد.»
لئو بر لزوم اقدام فوری در برابر بحران اقلیمی تأکید کرده و با اولویتهای زیستمحیطی فرانسیس همراستا شده است. او گفته کلیسا باید «از حرف به عمل» برسد و نسبت به پیامدهای «مخرب» توسعهی فناورانهی مهارنشده هشدار داده است. او در سال گذشته گفت: «سلطه بر طبیعت نباید به استبداد تبدیل شود. این رابطه باید بر پایهی تعامل دوسویه باشد.»
انتظار میرود لئو خواهان آن باشد که دیپلماتهای واتیکان در تلاش برای پایان دادن به درگیریها، بهویژه در اوکراین، غزه و سودان جنوبی، نقش فعالی ایفا کنند. نخستین سخنان او به جهانیان بهعنوان پاپ این بود: «صلح بر شما باد» و خواستار «صلحی بیسلاح و صلحی خلعسلاحکننده» شد.
سوءاستفاده جنسی
به گفتهی سازمان بازماندگان «پاسخگویی اسقفان»، پرِووست متهم شده که «اتهامات سوءاستفاده جنسی» علیه دو کشیش در پرو را نادیده گرفته و «در افشای عمومی اطلاعات مربوط به سوءاستفاده، مقاومت نشان داده است».
آنطور که آن برت دویل، از مدیران «پاسخگویی اسقفان» میگوید، در طول دو سال گذشته که او ریاست دیکاستری اسقفان را برعهده داشت، مسئول رسیدگی به پروندهی اسقفهایی بود که متهم به سوءاستفاده یا لاپوشانی بودند. به گفتهی او، «او فرآیند رسیدگی را در خفا نگه داشت؛ نه نامی اعلام شد و نه آماری. در دوران او، هیچ اسقف همدستی از مقام خود برکنار نشد.»
به گفتهی دویل، حالا که او پاپ شده، باید «اعتماد قربانیان و خانوادههایشان را جلب کند».
با این حال، گزارش کالج کاردینالها دربارهی او حاکی از آن است که حامیان لئو «بر بیگناهیاش تأکید دارند و معتقدند رسانهها پروندهها را نادرست و ناعادلانه بازتاب دادهاند». آنان تأکید دارند که او در رسیدگی به پروندهی دو کشیش متهم به آزار دختران در پرو، تمام رویههای درست را رعایت کرده است.
مسئلهی سوءاستفاده و لاپوشانی آن احتمالاً همچون دوران فرانسیس، گریبانگیر دوران پاپی لئو نیز خواهد بود. اگرچه فرانسیس بعدها به عمق این بحران پی برد، بسیاری از بازماندگان میگویند که او اقدامات ملموس کافی انجام نداد. آنها اکنون با دقت عملکرد لئو را زیر نظر دارند.
مسائل مرتبط با اقلیتهای جنسی
پرووست در سالهای اخیر دربارهی مسائل مربوط به جنسیت و هویت جنسی کمتر اظهار نظر کرده است. با این حال، در سال ۲۰۱۲ ابراز نگرانی کرد که رسانههای غربی و فرهنگ عامه «همدلی با باورها و سبک زندگیهایی دارند که با انجیل در تضادند». او بهطور خاص به «سبک زندگی همجنسگرایانه» و «خانوادههای جایگزین متشکل از زوجهای همجنس و فرزندخواندهها» اشاره کرد.
سال گذشته، او نه با برکت دادن به زوجهای همجنس مخالفت کرد و نه از آن حمایت کرد. او صرفاً گفت که تفاوتهای فرهنگی در سراسر جهان وجود دارد و برخی کشورها هنوز روابط همجنسگرایانه را جرمانگاری میکنند.
گروه کارزار «کاتولیکهای الجیبیتی+ وستمینستر» در بریتانیا گفته است: «دیدگاهها و ایدهها میتوانند تغییر کنند. او نسبت به گروههای بهحاشیهراندهشده ابراز گشایش کرده، گرچه موضعش در برخی موضوعات از جمله نگرانیهای کاتولیکهای الجیبیتی+ هنوز مبهم است.»
زنان
در اکتبر ۲۰۲۳، پرووست گفت «کشیش کردن زنان» به حل مشکلات کلیسا نمیانجامد و حتی ممکن است مشکلات تازهای ایجاد کند. او گفت: «سنت حواری (apostolic tradition) در اینباره بسیار روشن سخن گفته است، بهویژه اگر بخواهیم دربارهی کشیش شدن زنان صحبت کنیم.»
با این حال، افزود: «فکر میکنم بهتدریج این حقیقت بیشتر به رسمیت شناخته خواهد شد که زنان میتوانند در سطوح گوناگون نقش زیادی در زندگی کلیسا ایفا کنند.»
او در سال ۲۰۲۲ سه زن را برای همکاری در انتخاب اسقفها منصوب کرد.[1]
[1] theguardian.com/world/2025/may/10/where-does-pope-leo-xiv-stand-on-key-issues-like-sexual-abuse-climate-and-poverty
