یادداشت | دعوت دینی یا کنش سیاسی؟ روحانیان دموکرات در مسیر ورود به کنگره آمریکا

یکشنبه چند هفته پیش، در کلیسای باپتیست برنت‌وود در شهر هیوستون، جیمز تالاریکو در جایگاه منبر ایستاد. تالاریکو که نماینده مجلس ایالتی تگزاس، معلم سابق دوره راهنمایی، دانشجوی مدرسه علمیه پروتستان آستین و نامزد حزب دموکرات برای مجلس سنای ایالات متحده است

یکشنبه چند هفته پیش، در کلیسای باپتیست برنت‌وود در شهر هیوستون، جیمز تالاریکو در جایگاه منبر ایستاد. تالاریکو که نماینده مجلس ایالتی تگزاس، معلم سابق دوره راهنمایی، دانشجوی مدرسه علمیه پروتستان آستین و نامزد حزب دموکرات برای مجلس سنای ایالات متحده است، خطاب به حاضران گفت: «می‌خواهم امروز صبح نه به عنوان یک نامزد، بلکه به عنوان یک مسیحی در کنار شما سخن بگویم. پدربزرگم در جنوب تگزاس واعظ باپتیست بود. وقتی خیلی کوچک بودم، به من گفت که مسیحیت دین ساده‌ای است.»

با این حال، تالاریکو ادامه داد که عمل کردن به ایمان آسان نیست و ایمان می‌تواند راهی برای درک آشفتگی سیاسی کشور فراهم کند. او گفت: «گاهی دنیا را از خلال اشک‌هایمان واضح‌تر می‌بینیم. اگر وقتی اتفاقاتی را که برای کشور عزیزمان رخ می‌دهد می‌بینید، قلبتان به درد می‌آید، یعنی هنوز قلب دارید. پس خوشا به حال شما که می‌گریید.»

به‌ندرت پیش می‌آید که دموکرات‌ها دین را به محور اصلی کارزارهای انتخاباتی خود تبدیل کنند. اما در این دوره از انتخابات میان‌دوره‌ای، شماری از نامزدهای کنگره دقیقاً چنین رویکردی در پیش گرفته‌اند. دست‌کم شش نامزد از میان آنان، روحانیان منصوب کلیسا هستند و برخی دیگر نیز در حال تحصیل برای ورود به خدمت کلیسایی‌اند. در میان آنان، یک کشیش کلیسای مگاجرچ در دالاس، یک خادم متدیست در کانزاس و دو عضو روحانیت در آیووا حضور دارند؛ همه این افراد در رقابت‌های انتخاباتی نسبتاً نزدیک حضور دارند.

این نامزدها در جریان رقابت‌های انتخاباتی، هنگام دفاع از سیاست‌هایی در زمینه مراقبت‌های بهداشتی، امور کهنه‌سربازان، مهاجران و فرصت‌های اقتصادی، به آموزه‌های کتاب مقدس استناد می‌کنند؛ در عین حال تلاش دارند در ایالت‌ها و حوزه‌هایی که دین همچنان بخش مهمی از زندگی عمومی است، رأی‌دهندگان را متقاعد کنند.

در مقابل، جمهوری‌خواهان به‌شدت از ادبیات دینی دموکرات‌ها انتقاد کرده‌اند. برخی از آنان روحانیانی را که وارد رقابت‌های انتخاباتی شده‌اند، با اصطلاح PINO یا «کشیشان فقط در نام» (Pastors In Name Only) توصیف کرده‌اند.

دن پاتریک، معاون فرماندار تگزاس، در مجمع ایالتی جمهوری‌خواهان در اوایل سال جاری، درباره تالاریکو گفت: «هرگز ندیده‌ام کسی که برای تصدی یک مقام انتخاباتی نامزد شده، تا این اندازه مرتکب کفرگویی شده باشد. و بگذارید به شما بگویم، من برای آن مرد دعا خواهم کرد؛ زیرا وقتی در رقابت سنا شکست بخورد، اگر علیه خدا مبارزه کرده باشد، قطعاً به جهنم خواهد رفت.»

تالاریکو این حملات را نیز به بخشی از پیام انتخاباتی خود تبدیل کرده است. او در کلیسای برنت‌وود گفت: «کفر واقعی این است که بیماران را از خدمات درمانی محروم کنیم تا کاهش مالیات برای میلیاردرها تأمین مالی شود.»

کندیس استرود که بیش از ۴۰ سال عضو این کلیسا بوده است، گفت از اینکه تالاریکو حاضر است آشکارا درباره مسیحیت سخن بگوید، استقبال می‌کند. او گفت: «فکر می‌کنم دموکرات‌ها سال‌هاست درباره دین صحبت می‌کنند؛ فقط کسی نمی‌خواهد به ما گوش دهد، مگر اینکه همان چیزی را بگوییم که آنها می‌خواهند بشنوند.»

وقتی از او پرسیده شد منظورش از «آنها» چه کسانی هستند، پاسخ داد: «اساساً جمهوری‌خواهان. آنها نمی‌خواهند بشنوند که ما مسیحی هستیم. ما به کلیسا می‌رویم و به کتاب مقدس ایمان داریم.»

«خطرناک‌ترین شکل حکومت»

تالاریکو در حزبی فعالیت می‌کند که رأی‌دهندگانش، به‌طور میانگین، بسیار کمتر از جمهوری‌خواهان مذهبی‌اند. بر اساس مطالعه «چشم‌انداز دینی» مرکز پژوهشی پیو در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، تنها ۲۸ درصد از بزرگسالان دموکرات و کسانی که گرایش به حزب دموکرات دارند گفته‌اند که دین در زندگی آنان «بسیار مهم» است.

تالاریکو در یک نشست عمومی دموکرات‌ها تأکید کرد که ایمان او به این معنا نیست که می‌خواهد دین بر حکومت مسلط شود. او گفت: «ایمان من مرکز زندگی من است. اما در عین حال می‌دانم خطرناک‌ترین شکل حکومت، حکومت دینی یا تئوکراسی است. زیرا تنها چیزی که از یک ستمگر بدتر است، ستمگری است که تصور می‌کند مأموریتی از جانب خدا دارد.»

تالاریکو از منتقدان سرسخت ملی‌گرایی مسیحی (Christian nationalism) است؛ اصطلاحی که معمولاً برای توصیف این دیدگاه به کار می‌رود که ایالات متحده یک کشور مسیحی است یا باید به کشوری مسیحی تبدیل شود و مسیحیت را ترویج کند. او دولت ترامپ را نیز به دلیل آنچه نفوذ این ایدئولوژی می‌داند، مورد انتقاد قرار داده است. تالاریکو گفت: «چیزی که ما در وزارت دفاع شاهد بوده‌ایم، همین است. ما شاهد نفوذ ملی‌گرایی مسیحی در وزارت دفاع بوده‌ایم، از سوی وزیر دفاع، هگست.»

کن پکستون، دادستان کل تگزاس و رقیب جمهوری‌خواه تالاریکو، هویت دینی او را زیر سؤال برده است. پکستون در یک گردهمایی انتخاباتی در تابستان امسال گفت: «ما نمی‌توانیم اجازه دهیم تگزاس به دست فریبکاری مانند جیمز تالاریکو بیفتد؛ کسی که نمی‌خواهد دنیا بداند واقعاً چه کسی است.»

جیمز تالاریکو، نماینده ایالت تگزاس و نامزد دموکرات انتخابات مجلس سنای آمریکا، در یک برنامه توزیع مواد غذایی در مرکز خدمات اجتماعی و عدالت فردریک داگلاس سخنرانی می‌کند.

در نشست عمومی دموکرات‌ها در هیوستون، نزدیک به ۷۰۰ نفر حضور داشتند. بسیاری از آنان تی‌شرت‌ها یا پلاکاردهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود: «تالاریکو برای تگزاس» و در پشت آن عبارت «همسایه‌ات را دوست بدار» براندون استرلینگ، پرستار ۴۰ ساله، یکی از حاضران بود. او گفت: «من خودم را بیشتر معنوی می‌دانم تا مذهبی؛ و تنها کاری که به‌طور منظم مذهبی انجام می‌دهم این است که از خواب بیدار می‌شوم، سر کار می‌روم و به باشگاه می‌روم.»

با این حال، استرلینگ گفت دلیل استفاده تالاریکو از زبان دینی را درک می‌کند.او گفت: «اینجا جنوب آمریکا است. می‌دانید، بسیاری از مردم دیدگاه‌های سیاسی خود را با دیدگاه‌های مذهبی‌شان شکل می‌دهند. بنابراین اگر این صدای شماست یا راهی است که می‌توانید از طریق آن با بیشترین تعداد مردم ارتباط برقرار کنید، چه بهتر. برای من آزاردهنده نیست».

مدیسون وگا، داوطلب دموکرات که در محله مونت‌روز هیوستون برای کارزار انتخاباتی فعالیت می‌کرد، گفت پدربزرگ او نیز مانند پدربزرگ تالاریکو واعظ باپتیست بوده است. او پس از ورود به دانشگاه تا حدی از دین فاصله گرفته، اما رویکرد تالاریکو به مسیحیت برایش جذاب است. او گفت: «بخشی از دلیلی که باعث شد ارتباطم با کلیسا کمتر شود، این بود که در دوران کودکی پیام‌های تفرقه‌انگیز زیادی از کلیسا می‌شنیدم. و رویکرد او را دوست دارم، چون از مسیحیت به عنوان یک سلاح استفاده نمی‌کند».

با این حال، همه با ترکیب دین و سیاست موافق نیستند.کریستین کوت، یکی از رأی‌دهندگانی که وگا هنگام فعالیت انتخاباتی با او صحبت کرد، گفت دغدغه اصلی او بهبود مدارس و جبران خسارات ناشی از سیل اخیر در محله‌اش است.او گفت: «اینکه درباره دین در ارتباط با سیاست و موضوعات مربوط به حکومت صحبت شود، مرا دلسرد می‌کند. فکر نمی‌کنم دین اصلاً نباید وارد حکومت و سیاست شود. تصور می‌کردم کشور بر اساس همین اصل بنیان گذاشته شده است.»

تلاشی برای ایجاد ائتلاف میان ادیان

تالاریکو تنها نامزد دموکراتی نیست که از ایمان به عنوان بخشی از کارزار انتخاباتی خود استفاده می‌کند. در دالاس، فردریک هاینز نامزد دموکرات مجلس نمایندگان از حوزه سی‌ام ایالت تگزاس است. او بیش از چهار دهه رهبری کلیسای باپتیست «فرندشیپ-وست» را که حدود ۱۳ هزار عضو دارد، بر عهده داشته است.

هاینز می‌گوید تصمیمش برای ورود به رقابت انتخاباتی پس از آن شکل گرفت که مجلس قانون‌گذاری تگزاس حوزه‌های انتخاباتی این ایالت را بازترسیم کرد و یکی از دو حوزه مجلس نمایندگان را که عمدتاً محل حضور سیاه‌پوستان بود، حذف کرد.

هاینز گفت: «من یک مسیحیِ لوقا هستم؛ زیرا عیسی می‌گوید روح خداوند بر من است، چون مرا مسح کرده است تا بشارت را به فقرا برسانم.» او با اشاره به روایت انجیل لوقا ادامه داد: «او کسانی را که به‌وسیله ساختارها فقیر شده‌اند، در اولویت قرار می‌دهد؛ اسیران را آزاد می‌کند و کسانی را که شکسته‌اند، شفا می‌دهد».

هاینز نیز فعالیت انتخاباتی خود را راهی برای تحقق همین مأموریت می‌داند: وارد کردن دغدغه‌های فقرا و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده به فرایند قانون‌گذاری.

کشیش فردریک هاینز سوم در جریان مراسم بین‌ادیانی «ما مردم تگزاس» با عنوان «شبی برای مقاومت اخلاقی» در ماه سپتامبر در شهر دالاس، برای حاضران سخنرانی می‌کند.

اورت جکسون، رقیب جمهوری‌خواه او، که تاجر و فعال اجتماعی محلی است، صداقت دینی هاینز را زیر سؤال برده است.جکسون در برنامه محافظه‌کارانه یوتیوبی Disturbing the Peace گفت: «من نمی‌توانم او را به عنوان یک چوپان یا کشیش طبقه‌بندی کنم. زیرا یک چوپان ،چوپان نیکو، آن‌گونه که خداوند به ما آموخته است، باید مراقب گوسفندان باشد و آنان را در مسیر درست هدایت کند. این کاری نیست که فردریک هاینز انجام می‌دهد. او انجیل را سیاسی کرده و در نتیجه، پیروانش را گمراه کرده است.»

هاینز اخیراً میزبان یک نشست بین‌ادیانی بود که موضوعاتی همچون مسکن، استطاعت مالی و حقوق رأی‌دهندگان را بررسی می‌کرد. حدود ۵۰ نفر در این نشست حضور داشتند که بیشتر آنها رهبران کلیساهای باپتیست، متدیست و پنطیکاستی بودند؛ در کنار آنان، گروه بزرگی از مسلمانان نیز حضور داشتند.

علی اصغر علی‌بهای، استاد دانشگاه تگزاس در دالاس، گفت سخنان ضداسلامی در سیاست تگزاس بر فعالیت حرفه‌ای او تأثیر گذاشته است. او گفت: «زندگی در تگزاس در شرایط کنونی و دیدن اسلام‌هراسی در حیاط خلوت خودم، قطعاً کار مرا دشوارتر کرده است. اما من آماده این چالش هستم».علی‌بهای گفت بخشی از حمایت او از هاینز به روابطش با گروه‌های مسیحی بازمی‌گردد؛ گروه‌هایی که ارزش‌های مترقی و دغدغه عدالت اجتماعی را با او به اشتراک می‌گذارند.او گفت: «گروه‌هایی که در آنها نوعی همبستگی پیدا کردم، اغلب گروه‌های دینی همین‌جا بودند.»

هاینز می‌گوید بخشی از حضورش در رقابت برای کنگره به معنای تبدیل کردن دعوت دینی‌اش به خدمت در عرصه عمومی است.او در نشست بین‌ادیانی گفت: «تمام دوران خدمت مذهبی‌ام را بیرون از ساختار قدرت گذرانده‌ام و با آنچه در درون می‌گذرد مبارزه کرده‌ام».اما اکنون، به گفته او، شرایط را متفاوت می‌بیند: «گویی خدا می‌گوید: بسیار خوب، تو فراخوانده شده‌ای تا صداها و نگاه‌های بیرون را به مجلس نمایندگان بیاوری.»

روحانیان نامزد، در حال حرکت بر لبه یک مرز حساس

در ایالت آیووا، سارا ترون گاریوت فعالیت سیاسی خود را با خدمت روحانی در کلیسا پیوند زده است. او سناتور ایالتی و نامزد حزب دموکرات برای حوزه سوم انتخاباتی کنگره در آیوواست. همچنین یک کشیش منصوب کلیسای لوتری است و در زمان غیبت کشیش اصلی کلیسای گریس لوتری، به عنوان کشیش موقت آن کلیسا خدمت کرده است.

او در یکی از  یکشنبه های تابستان اخیر، هنگام موعظه در کلیسا، درباره بخشی از انجیل متی سخن گفت که در آن عیسی برای توصیف حاکمیت خداوند از تشبیه‌هایی غیرمعمول استفاده می‌کند: دانه خردل، خمیرمایه و گنج پنهان.او به جماعت گفت: «پادشاهی آسمان، آنچه را که به آن عادت کرده‌ایم یا پذیرفته‌ایم، به چالش می‌کشد».

سارا ترون گاریوت در ایالت آیووا برای جلب آرای رأی‌دهندگان فعالیت انتخاباتی می‌کند. او یکی از چندین روحانی است که امسال به عنوان نامزد حزب دموکرات برای ورود به کنگره رقابت می‌کنند.

پس از پایان مراسم، ریچ اسنایدر، عضو قدیمی کلیسا و شیمیدان بازنشسته، گفت که به طور طبیعی تمایلی به حمایت از روحانیان در عرصه سیاست ندارد.او گفت: «تا وقتی فرصت نداشته باشم بیان آنها از ایمان و نحوه نگاهشان به دعوت خود را بشنوم، بدبین هستم. وقتی این امر به یک دعوت تبدیل شود، نه به یک نسخه‌پیچی یا تریبون برای فشار آوردن بر دیگران، آن وقت شروع می‌کنم به گوش دادن.» اسنایدر گفت آنچه از ترون گاریوت شنیده است، برایش قابل قبول بوده است؛ او دعوت سیاسی خود را با استناد به انجیل لوقا توضیح می‌دهد.

ترون گاریوت گفت: «عیسی مَثَل سامری نیکوکار را بیان می‌کند. هر کسی همسایه شماست؛ هر کسی که نادیده گرفته شده، به حال خود رها شده و فراموش شده است. همان کسی است که شما مأمور به کمک کردن به او هستید. و این همان مأموریت حکومت است.»

اما زک نان، رقیب جمهوری‌خواه او، با اشاره به رویدادی مربوط به سال‌ها پیش در دوران کارآموزی او در مدرسه علمیه، قضاوت او را زیر سؤال برده است.ترون گاریوت در یک جلسه عمومی روایت کرده بود که سرپرست او از وی خواسته بود در مراسم ازدواج دو نفری که خود را «شیطان‌پرست» معرفی می‌کردند، کمک کند.نان مدعی شد این ماجرا نشان می‌دهد که ترون گاریوت از مسیحیان عادی جامعه فاصله دارد.

او در رادیوی خبری ۱۰۴۰ آیوا گفت: «او درباره این ماجرا طوری صحبت می‌کند که انگار یک داستان دوست‌داشتنی و جذاب بوده است. حتی شوخی کرده که آیات کتاب مقدسی را طوری انتخاب کرده تا شیطان‌پرستان احساس راحتی بیشتری کنند.»

ترون گاریوت از مشارکت خود در آن مراسم دفاع کرده و گفته است که داستان را در مجامع عمومی تعریف می‌کند تا درباره اهمیت کتاب مقدس سخن بگوید. او گفت: «این داستان درباره قدرت کتاب مقدس است. معتقدم کتاب مقدس در آن لحظه با آن زوج سخن گفت؛ زوجی که ظاهراً آدم‌های اشتباهی در مکانی اشتباه بودند. و در همان حال، با من نیز سخن می‌گفت».

روحانیان چگونه مسائل سکولار را با ایمان پیوند می‌دهند؟

در شمال‌شرقی آیووا، لیندزی جیمز، روحانی و کشیش پروتستان و نماینده چهار دوره مجلس ایالتی، نامزد دموکرات برای حوزه دوم انتخاباتی کنگره این ایالت است.او در نمایشگاه شهرستان برمر در شهر کوچک وِیورلی، با رأی‌دهندگان درباره مراقبت‌های بهداشتی گفت‌وگو کرد.

لیندلی شارپ که در حوزه بهداشت عمومی فعالیت می‌کند، درباره پیامدهای کاهش بودجه فدرال ابراز نگرانی کرد.او به این نامزد گفت: «در آینده، وقتی بخشی از بودجه‌های فدرال از بین برود، این موضوع به معنای کاهش منابع مالی برای بهداشت عمومی محلی خواهد بود.»

کیپ لادِیج که در خدمات فوریت‌های پزشکی کار می‌کند، نگرانی دیگری را مطرح کرد: «به بازپرداخت‌های مربوط به مدیکر و مدیکید نگاه کنید؛ چون واقعاً اینجا داریم ضرر می‌کنیم. اگر برای یک مأموریت ۶۰۰ دلاری حضور پیدا کنیم، خوش‌شانس هستیم اگر ۱۰۰ دلار دریافت کنیم».

برای جیمز، این مسائل با کار او به عنوان روحانی و برداشت او از اخلاق مسیحی ارتباط مستقیم دارند.او گفت پس از آنکه قانون‌گذاران هزینه‌های فدرال حوزه بهداشت و درمان را نزدیک به یک تریلیون دلار کاهش دادند، برای ورود به رقابت کنگره ترغیب شد.

به گفته او: «حدود ۲۷ هزار نفر از ساکنان آیووا فقط در حوزه دوم انتخاباتی این ایالت در معرض خطر از دست دادن خدمات درمانی خود قرار گرفتند». جیمز گفت کارش به عنوان روحانی به او آموخته است که مردم از رهبران چه می‌خواهند: «این یعنی برای مردم حاضر باشی. یعنی بدون قضاوت به آنها گوش بدهی. یعنی امید ارائه کنی. و یعنی حقیقت را بگویی».

«من به آنها می‌گویم: کشیش‌نما»

جو میچل، رقیب جمهوری‌خواه جیمز، از مواضع جیمز و ترون گاریوت درباره حقوق افراد تراجنسیتی و تفسیر آنها از مسیحیت انتقاد کرده است.هر دو دموکرات در مجلس قانون‌گذاری آیووا به طرح‌هایی رأی منفی داده‌اند که با هدف محدود کردن دسترسی افراد تراجنسیتی به سرویس‌های بهداشتی عمومی و مشارکت جوانان تراجنسیتی در ورزش‌های نوجوانان ارائه شده بودند.

میچل در نشست محافظه‌کارانه و انجیلی «نشست رهبری خانواده» در تابستان امسال گفت: «من به آنها می‌گویم کشیش‌نما؛ یعنی کشیشان فقط در نام، چون آنها کشیش واقعی نیستند. آنها انجیل حقیقی عیسی مسیح را اعلام نمی‌کنند.» میچل، همانند رقبای جمهوری‌خواه تالاریکو، هاینز و ترون گاریوت، خود را مدافع آموزه‌های سنتی‌تر مسیحیت درباره جنسیت و خانواده معرفی می‌کند.

چالش پیش روی نامزدهای دموکرات در آیووا و تگزاس این است که تبیینی برای برداشت خود از خدمت سیاسی ارائه دهند و توضیح دهند چگونه می‌توان میان ایمان و مسئولیت عمومی پیوند برقرار کرد. در نهایت، این رأی‌دهندگان هستند که تصمیم خواهند گرفت آیا چنین باورهایی جایگاهی در عرصه عمومی دارند یا نه.

جیمز، هنگام توضیح درباره دعوت خود به ورود به عرصه سیاسی، همانند بسیاری از دموکرات‌های مذهبی، به مَثَل سامری نیکوکار اشاره می‌کند.در انجیل لوقا، چند نفر از کنار مردی که در مسیر اورشلیم به اَریحا مورد حمله قرار گرفته بود عبور می‌کنند. اما یک سامری می‌ایستد و به مرد مجروح کمک می‌کند. این داستان برای افراد مذهبی و سکولار، روایتی آشناست.جیمز تفسیری از این داستان را دنبال می‌کند که کشیش مارتین لوتر کینگ جونیور نیز آن را مطرح کرده بود. او گفت: «او درباره این سخن می‌گفت که جاده، به دلیل آسیب‌ها و خطرهایی که در آن رخ می‌داد، بدنام بود. و اینکه ما از نظر اخلاقی نه‌تنها وظیفه داریم فرد آسیب‌دیده را از جاده جمع کنیم، بلکه باید خود جاده را نیز اصلاح کنیم».

برای این نامزدهای دموکرات، این مأموریت صرفاً یک دعوت فردی نیست؛ بلکه بخشی از مسئولیت جمعی حکومت است.[1]


[1] npr.org/2026/09/27/nx-s1-5979946

نوشته های مرتبط

منشورات ذات صلة

Related posts

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب

أحدث المحتوى

Latest News

پربحث ترین مطالب

المحتوى الأكثر مناقشة

The Most Discussed

پیمایش به بالا