با نزدیک شدن به یک سال از آغاز ریاست صفی آرپاگوش بر سازمان دیانت ترکیه، عملکرد رئیس جدید این نهاد بار دیگر مورد توجه رسانههای ترکیه قرار گرفته است. آرپاگوش در سپتامبر ۲۰۲۵ و پس از پایان دوره علی ارباش به ریاست دیانت رسید؛ انتصابی که در شرایطی انجام شد که در سالهای پایانی ریاست ارباش، انتقادهایی نسبت به عملکرد و سبک مدیریت او مطرح شده بود.
آرپاگوش که پیش از این مفتی استانبول و استاد دانشگاه مرمره بود، از نظر علمی با رئیس پیشین تفاوت محسوسی دارد. حوزه تخصصی او تاریخ تصوف، مولانا و سنت مولویه است و دارای سابقه طولانی تدریس و پژوهش دانشگاهی است. همین سابقه باعث شد رسانههای ترکیه هنگام انتصاب او، بیش از هر چیز بر جایگاه علمی و تخصص دینی او تأکید کنند.
رئیس جدید دیانت در ماههای نخست تلاش کرد تصویر متفاوتی از مدیریت این نهاد ارائه کند. از جمله گزارش شد که تعداد محافظان خود را از ۶ نفر به ۲ نفر کاهش داده و به جای خودروهای تشریفاتی مورد استفاده رئیس پیشین، از خودروهای معمولیتر استفاده کرده است. این اقدامات در فضای انتقاد از هزینههای دیانت، بهعنوان نشانهای از تلاش او برای کاهش تشریفات ریاست تفسیر شد.
اما در ادامه، تعداد سفرهای خارجی آرپاگوش به یکی از محورهای انتقاد از عملکرد او تبدیل شد. روزنامه بیرگون در گزارشی اعلام کرد که آرپاگوش در فاصله ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵ تا ۱ آوریل ۲۰۲۶، یعنی در حدود ۶ ماه، ۱۲ سفر خارجی به ۹ کشور داشته است.
مقصد این سفرها شامل عربستان سعودی، بلغارستان، آلمان، بلژیک، فرانسه، جمهوری آذربایجان، کوزوو و مقدونیه شمالی بوده است؛ در حالی که عربستان سعودی بیش از یک بار در برنامه سفرهای او قرار داشته است.
منتقدان دولت این سفرها را در کنار تعداد اعضای هیئتهای همراه قرار داده و درباره هزینههای مأموریتهای خارجی دیانت سؤال کردهاند. این انتقاد از آن جهت مورد توجه قرار گرفت که آرپاگوش در ابتدای ریاست خود تلاش کرده بود تصویر یک مدیر کمتجملتر و متفاوت از دوره ارباش ایجاد کند.
انتقاد دیگری که در ماههای اخیر مطرح شده، به انتصابات در دیانت مربوط است. روزنامه بیرگون در گزارشی درباره انتصاب امرالله تونجل بهعنوان مفتی استانبول، مسئله شایستهسالاری در دیانت را مطرح کرد. منتقدان درباره سابقه مدیریتی او و نحوه انتخاب وی پرسشهایی مطرح کردهاند و این موضوع به نارضایتیهایی در داخل این نهاد نسبت داده شده است.
در مقابل، رسانههای نزدیک به دولت اردوغان تصویر متفاوتی از رئیس جدید دیانت ارائه میکنند. این رسانهها بیشتر بر سابقه دانشگاهی و دانش دینی آرپاگوش و همچنین نقش او در گسترش فعالیتهای دینی ترکیه در خارج از کشور تأکید دارند.
در این چارچوب، سفرهای خارجی آرپاگوش الزاماً از نگاه حامیان دولت هزینه اضافی تلقی نمیشود، بلکه بخشی از نقش بینالمللی دیانت و دیپلماسی دینی ترکیه محسوب میشود. حضور او در کشورهای اروپایی، بالکان و جهان اسلام نیز در همین چارچوب بازتاب داده شده است.
بنابراین، یک سال نخست ریاست آرپاگوش را نمیتوان صرفاً ادامه دوره ارباش یا یک تغییر کامل در سیاست دینی ترکیه دانست. او در آغاز کار با کاهش تشریفات شخصی، تأکید بر جایگاه علمی و تغییر ادبیات دینی تلاش کرد چهرهای متفاوت از رئیس پیشین ارائه دهد؛ اما افزایش سفرهای خارجی و انتقاد درباره هزینه هیئتهای همراه و برخی انتصابات، باعث شده تصویر اولیه او بهعنوان مدیری متفاوت با پرسشهایی روبهرو شود.[1]











